• تاریخ: ۱۳۹۵/۰۸/۰۲
  • شناسه خبر: 6296

شهرستان رستم بعد از انتخابات فراموش نشوند!

از مسوولین دلسوز انتظار می رود که از مرحله همدلی و همزبانی به مرحله اقدام و عمل پا نهاده و تدبیری برای ایمن سازی و احداث زیرساخت مناسب جهت حذف نقاط حادثه خیز بیاندیشند تا شور وامید را در دل این مردم زنده نگه دارند.

عارف عباس نژادنقل است در زمان های قدیم در روستایی شخصی به نام یارمحمد زندگی می کرد که یازده فرزند پسر داشت، کدخدای ده هرگاه کاری داشت می گفت: یارمحمد را خبر کنید چون یازده پسر دارد و همه هم خوب کار می کنند و هروقت که جشن یا عروسی بود می گفت: به یارمحمد نگویید چون یازده پسر دارد و همه هم خوب می خورند، حال حکایت مردم و ساکنین شهرستان رستم نیز همین است، وقت انتخابات همه از رستم و ساکنین آن یاد می کنند ولی پس از انتخابات مانند یارمحمد، مردم رستم را نیز به فراموشی می سپارند و ما می مانیم و محرومیت ها و بی مهری ها تا انتخابات بعد.

قریب به ۳۷ سال از انقلاب اسلامی ایران می گذرد، انقلاب شد تا محرومیت ها کاهش پیدا کند تا آلام و رنج های مردم به فراموشی سپرده شود، مردم شهرستان رستم از همان ابتدای انقلاب همگام و همراه با آن بودند و با آغاز جنگ تحمیلی  نیز همگام با سایر هموطنان برای دفاع از مرزها راهی جبهه جنگ شدند و شهدای زیادی را تقدیم انقلاب کردند. با گذشت این همه سال اما هنوز هم محرومیت ها بر چهره زجر خورده این منطقه محروم مانده است.
یکی از مشکلات مردم این منطقه نبود راههای ارتباطی ایمن و داشتن جاده هایی حادثه خیز است. تاکنون خانواده های بسیاری عزیزان خود را در این جاده های موسوم به جاده های مرگ از دست داده اند، لیکن با وجود این همه آمار تلفات و حادثه های بسیار، هرگز تدبیر مناسبی جهت ایمن سازی جاده ها و رفاه حال ساکنین اندیشیده نشده است.
هرازگاهی شنیدن خبر تصادفی مرگبار در راه های ارتباطی منطقه رستم قلبمان را می لرزاند و خاطرمان را آزرده میکند.
از این جاده های حادثه خیز می توان به کمربندی مصیری و راه ارتباطی بابامیدان- تل گر اشاره کرد که دارای نقاط حادثه خیز بسیاری هستند و هر ساله تصادفات مرگبار در این جاده ها خانواده های بسیاری را در داغ عزیزان خود می نشاند.
از مسوولین دلسوز انتظار می رود که از مرحله همدلی و همزبانی به مرحله اقدام و عمل پا نهاده و تدبیری برای ایمن سازی و احداث زیرساخت مناسب جهت حذف نقاط حادثه خیز بیاندیشند تا شور وامید را در دل این مردم زنده نگه دارند.
 
امید
ای آخرین کبریت
این هیمه تر را در باد بگیران
دارد خوابمان می برد در این برودت قطبی  
عارف عباس نژاد