• تاریخ: ۱۳۹۵/۰۷/۱۹
  • شناسه خبر: 6204

آقای روحانی مطالبات اصلاح طلبان فراموش نشود

خیال روحانی راحت است که مهره نهایی اصلاح طلبان خواهد بود پس این مهم بدون شک بر رفتار وی اثر خواهد گذاشت و می توان گفت تا حدودی دچار انفعال گردد.

سال هاست که اصلاح طلبان با تئورسین های انگشت شمار ،بصورت کج و معوج به حیات سیاسی خود ادامه میلاد انصاریمی دهند.
اشتباهات فاحش و غیر قابل جبران یاران خودی در سال ٨۴ ، عدم احراز صلاحیت آنها در مجلس هفتم ،  غیبت  و به انزوا رفتن آنها در مجلس هشتم و قس علی هذا کافی بود، که اصلاح طلبان برای سال های متمادی در حیات خلوت سیاست ایران به استراحت بپردازند.
این خلوت گزینی و  دوری از سیاست نتیجه عملکرد ضعیف آنها در پرورش نیروهای تئوری پرداز و  عدم پوست اندازی در بدنه گفتمان  سنتی خود است.
بالاخره بعد از سال ها برای نزدیک شدن نسبی به بدنه حکومت و تسخیر قوه ی اجرایی کشور با سازشی مصلحتی در سال ٩٢  به گرد شیخ حسن روحانی جمع شوند.
که در آن برهه از زمان حرکت جوانمردانه عارف که به خرد جمعی ، وحدت اصلاح طلبان و در نهایت پیروزی آقای  روحانی انجامید قابل ستایش و تقدیر بود.
اصلاح  طلبان در هیأت گفتمان اعتدال با سازشی نسبی و در اجتماع با سازشی واقعی تا اینجای کار توانسته اند خود را با شعار توسعه اقتصادی وفق دهند  ، و بطور محتاطانه نیم نگاهی هم به توسعه سیاسی داشته باشند.
فلذا این نزدیک شدن محتاطانه  به توسعه سیاسی نتیجه سنگ اندازی افراطیون و بنیان گفتمان های کارگزارانی منطبق بر توسعه اقتصادی است.
که برخورد نامساوی با  گفتمان توسعه سیاسی و اقتصادی ، موجب فاصله طبقاتی و عدم توازن این دو گفتمان و سنگینی توسعه اقتصادی در این سالها در کشور شده است.
عدم توجه کافی به توسعه سیاسی  با اقتصادی کردن ذهن مردم
باعث تذبذب و گسست نسلی  ، کم خونی فکری  و تزلزل اندیشه ای در کشور می  شود.
از آنجایی که با محدودیت سازی هایی که برای جبهه اصلاحات ایجاد شد ، و چرخش اصلاحات به سمت روحانی بی محابا روانه شد.
اما شیخ حسن چقدر به این وعده های جریان ساز اعتدالی که نشأت گرفته از تفکر اصیل اصلاحات بود، توجه کرده است و جامعه عمل پوشانده است ، خود جای بسی واکاوی و بررسی دارد.
فارغ از این مسائل به موضوع مجدد انتخاب دکتر روحانی به عنوان کاندیدای اصلاح طلبان در انتخابات ٩۶ می پردازیم.
در هفته گذشته آقای  روحانی برای این مهم انتخاب شد، که اگر تمام اتفاقات را به فال نیک بگیریم ولی بدترین حالت آن این است که انتخاب پیش از موعد مقرر،  شاید باعث شود که نسبت به اصل موضوع یعنی مطالبات اصلاحات مغفول بماند.
زیرا این پراتیک در گفتگوی زنده تلویزیونی تا حدی مبیین همین ادعاست.
در روز هایی که طیف مقابل به سبب افشای دستمزد های نجومی دولت را تحت شعاع خود قرار داده بود.و آن  را برای به انزوا بردن  اصلاحات به این جبهه انتساب میدادند. شیخ حسن  روحانی بدون انتقاد و به راحتی از کنار آن مسائل گذشت .
فلذا با توجه به این اتفاقات و مطالبات لا وصول شده اصلاحات منطقی بود ، اصلاح طلبان از انتخاب عجولانه روحانی سر باز می زدند و شرط عقل یعنی احتیاط  را در پیش می گرفتند.
تا شیخ حسن به مطالبات  این جبهه و وعده های خود بیشتر توجه می کرد.
حالا این عمل خیال روحانی را راحت کرده است که مهره نهایی اصلاح طلبان خواهد بود پس این مهم بدون شک بر رفتار وی اثر خواهد گذاشت و می توان گفت تا حدودی دچار انفعال گردد.
اما روی دیگر این  سکه جریان ساز  باعث می شود که  روحانی برای رأی آوری  در جبهه اصولگرایی و پیروزی در انتخابات تمام توان خود را صرف این جناح نمایید.
که به تبع مطالبات اصلاح طلبان از این طریق نادیده گرفته می  شود. اصلاح طلبان باید به شرایط حساس و غیر قابل انتظار و سناریو های پرپیچ و خم  در پیش رو توجه وافری داشته باشند.و به غیر از روحانی گزینه های دیگری را هم در آستین داشته باشند تا اگر لازم شد در بزنگاه های حساس از استراتژی گزینه های خاموش استفاده نمایند .
اما حتی با وجود پیش فرض آلترناتیو تعریف شده کماکان مهره نهایی اصلاح طلبان برای انتخابات ٩۶ خود شخص شیخ حسن روحانی خواهد بود،  با این وجود تمامی اصلاح طلبان  برای  مبارزه با ایران هراسی  ، مقابله با افراطی گری و  سیاست های ماکیاولی با تمام توان و پتانسیل  از دکتر حسن روحانی حمایت و به خرد جمعی احترام خواهند گذاشت .تا یک بار دیگر عقلانیت در کشور تثبیت و جهان به ایران و ایرانیان احترام بگذارد.
پس  واجب و الزام آور است که آقای روحانی   وعده های خودرا  نسبت به مسائل فرهنگی کشور  ، زندانیان سیاسی، معیشت مردم، ……فراموش نکنید.

برگرفته از :روزنامه آفتاب یزد

میلاد انصاری ( دبیر تشکل اسلامی سیاسی دانشگاه آزاد نورآباد ممسنی)