کد خبر : 25143
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷ - ۲۰:۲۹

دلنوشته ای برای گمشده ” الیاس محمودی “

دلنوشته ای برای گمشده ” الیاس محمودی “

در بیست و سومین روز بهار بغض فرو خورده آسمان ترک خورد تا رگبار بی امان و ناگهان باران بیدار باشی باشد برای ما که مایوس بودیم از آمدنش! بارانی که در زمستان دریغش آمد که ببارد، اما بهار بهانه بود تا بیاید.

در بیست و سومین روز بهار بغض فرو خورده آسمان ترک خورد تا رگبار بی امان و ناگهان باران بیدار باشی باشد برای ما که مایوس بودیم از آمدنش!
 بارانی که در زمستان دریغش آمد که ببارد، اما بهار بهانه بود تا بیاید.
شاید به حرمت گل های نورسیده ی تشنه یا به خاطر چشمه های خشکیده یا دلهای گرفته و جوانه های افسرده بود که آمد.
برای آمدنش چه نذرها که نکردیم چه دعاها که نخواندیم چه شوق ها که کشیدیم چه شعرها که سرودیم
چو سیل تا نکشم بحر را به بر صائب
عنان شوق کشیدن ز من نمی آید
اما چند روزی است که بغض مان گرفته است نه می ترکد و نه رهایمان می کند.
انگار آسمان به دخترکان الیاس بغض چند ساله اش را داده است!
گویا عیدی زمان به آنان خاطر خرابشان شده است!
گویی بهار باورشان را به تاراج برده است!

دخترکانی که چشم انتظار بودند بابا برایشان از دامن پر سخاوت کوه سوغاتی بیاورد اما کوه پدرشان را گروگان گرفته است.
آری گمشده ای مظلوم با کودکانی معصوم و همسر و مادری مغموم که دستشان جز به دعا نمی رود و چشمشان گویا تاوان نیامدن باران را باید بدهد.
ای کوه ای صلابتت الگوی تمام مردها، ای آینه ی تمام دردها، با دختران الیاس نامردی نکن آنها نحیف و ضعیف اند طاقت تازیانه روزگار را ندارند.
ای کوه صبور، مدارا کن و معمای مهمانت را بازگو
ای کوه تو قوی هستی نه قصی و ضعیف کشی در مرام مردانه ی تو نیست،.
ای باران لطیف از چه رو سخت شدی؟ از چه دل سنگ شدی؟
باران! ای آمدنت آزمون سخت دلتنگی!  تو را به خالق آب و آسمان این شور را به شیون نکشان این ذوق را به زحمت نرسان.
در جستجوی گمشدمان کوهها و دره ها را وجب به وجب گشته ایم ما!
زیر کدام بوته خزیده ای، در بستر کدام دره آرمیده ای، در پناه کدام سنگ سنگر گرفته ای، به کدامین درخت تکیه داده ای که بی خبری خبر هر روز ما شده؟
هر صبح و شام اقوام بامرام تو و مردم مهربان مهرنجان و همسایگان و دوستان دلسوز شب و روز در جستجوی تو در کوه و کمر، کمر خم نکردند و از پای ننشستند.
برای یافتنت به سراغ گون ها برویم یا ارژن ها را آماج تبر کنیم که پناهت ندادند یا کوه را نفرین کنیم که صدایت را نشنید، به باران بد بگوئیم یا به بهار با همه عظمتش بدبین شویم.

اما باران رحمت خداست خدایی که رحیم است و کریم است و نعیم است و بهاری که ترانه شادی و شکوفایی و بهانه بودن و خوب بودن است.
گم شدن الیاس
شاید آزمونی باشد برای  ایمان ما، اتفاقی باشد برای اعتقادمان، امتحانی برای سنجش انسانیت ما و محکی برای ضعف یا سلامت نفس ما اما هر چه هست سخت است و سنگین
باور داریم خدا به خاطر چشمان منتظر و خیس دختران معصومش،به خاطر مظلومیت و سادگی خودش و به خاطر مردمانی که بی منت در جستجوی الیاس بوده اند
نشانی از او را نشانمان خواهد داد تا آن قادر دانا را بیشتر به یاد آریم و بهتر بشناسیم.
خدایا به ما توفیق تلاش در شکست و صبر در نومیدی عطا کن
ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند
یارب این گمشده را نیز به ما بازرسان

فرشاد حیاتی
الیاس محمودی
📞 ۰۹۱۷ ۷۳۰ ۸۳۵۵

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بسته شده است.

نماد رسانه

logo-samandehi

اوقات شرعی

سامانه پیامک پیامگاه تبلیغات دیارممسنی